ترکِ آرزو کردم رنجِ ہستی آسان شد
ترکِ آرزو کردم رنجِ ہستی آسان شد
سوخت پرفشانی ہا کایں قفس گلستان شد
عالم از جنونِ من کرد کسبِ ہمواری
سیلِ گریہ سر دادم کوه و دشت دامان شد
خامشی بہ دامانم شورِ صد قیامت ریخت
کاشتم نفس در دل ریشۂ نیستان شد
ہر کجا نظر کردم فکرِ خویش را ہم زد
غنچہ تا گلِ ایں باغ بہرِ من گرببان شد
بر صفائے دل زاہد ایں قدر چہ می نازی
ہر چه آئینہ گردید بابِ خود فروشان شد
عشق شکوه آلود است تا چہ دل فسرد امروز
سیل می رود نومید خانہ اے کہ ویران شد
جیب اگر بہ غارت رفت دامنی بہ دست آریم
اے جنون بہ صحرا زن نوبہار عریان شد
جبریان تقدیریم قول و فعل ما عجز است
وہم می کند مختار آں قدر کہ نتوان شد
برقِ رفتنِ ہوش است یا خیالِ دیداری
چوں سپند از دورم آتشی نمایان شد
چینِ ناز پرورده ست گردِ وحشتم بیدلؔ
دامنی گر افشاندم طره اے پریشان شد
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
About this sher
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
