ہستم ز دل گدائے تو یا غوث محی الدین

ہستم ز دل گدائے تو یا غوث محی الدین

جان و دلم فدائے تو یا غوث محی الدین

اسمِ تو اسمِ اعظم و حکمِ تو حکمِ حق

بیرون ز حد عطائے تو یا غوث محی الدین

اے بے نشاں نشان از کمالِ تو کس نیافت

داند ترا فدائے تو یا غوث محی الدین

اے مظہرِ کمال و مفخرِ علی

آئینۂ صفائے تو یا غوث محی الدین

بحرِ محیطِ فیض کمالاتِ اؤلیا

یک قطرہ از عمانے تو یا غوث محی الدین

یعنی نہایت ہمہ اصحابِ اجتبا

کمتر ز ابتدائے تو یا غوث محی الدین

من یدی سواک جمالاً بلا مثال

جانہا ہمہ فدائے تو یا غوث محی الدین

حقا بحق رسید عیاں دید ہر کہ دید

آں روئے حق نمائے تو یا غوث محی الدین

من کیستم کہ دم ز نم اندر ہوائے تو

گوید ثنا خدائے تو یا غوث محی الدین

با این و آنِ ہر دو جہاں نیست کارِ من

ہستم ہمہ سرائے تو یا غوث محی الدین

ہیچم اگر چہ ہیچ نیاید ز دستِ من

ہستم ہمہ برائے تو یا غوث محی الدین

تاجِ شہانم از چہ ندارم بسر کلاہ

نازم بخاک پائے تو یا غوث محی الدین

نبود ز آفتابِ قیامت خطر مرا

دارم بسر لوائے تو یا غوث محی الدین

بر قدسیانِ پاکی و خود نازِ من کجاست

ہستم سگِ سرائے تو یا غوث محی الدین

جاناں بجاں غلامِؔ سگانِ در تو ام

شاہد بر ایں خدائے تو یا غوث محی الدین