بقربانت کہ در حالِ عجیبم

بقربانت کہ در حالِ عجیبم

زتن دورم بجان و دل قریبم

بچندیں خوش نصیبی غم نصیبم

غریبم یا رسول اللہ غریبم

ندارم در جہاں جز تو حبیبم

تو سلطانِ دوعالم من گدائے

زبوں حالے فقیرے بینوائے

خدا را یک نگاہِ جاں فزائے

مرض دارم ز عصیاں لادوائے

ولے الطافِ تو باشد طبیبم

ہمہ عالم رہین رحمتِ تو

غلاماں را نظر برشفقتِ تو

فروغِ زندگیم الفتِ تو

بریں نازم کہ ہستم امتِ تو

گنہگارم ولیکن خوش نصیبم