بہ_قربانت کہ در حال_عجیبم

بہ قربانت کہ در حال عجیبم

ز تن دورم بہ جان و دل قریبم

بہ چندیں خوش نصیبی غم نصیبم

غریبم یا رسول اللہ غریبم

ندارم در جہاں جز تو حبیبم

تو سلطان دو عالم من گدائے

زبوں حالے فقیرے بے نوائے

خدا را یک نگاہ جاں فزائے

مرض دارم ز عصیاں لا دوائے

ولے الطاف تو باشد طبیبم

ہمہ عالم رہین رحمت تو

غلاماں را نظر بر شفقت تو

فروغ زندگیم الفت تو

بریں نازم کہ ہستم امت تو

گنہگارم ولیکن خوش نصیبم