بر سفر اے ماہِ زیبا می روی

بر سفر اے ماہِ زیبا می روی

کردہ ویراں شہرِ دل را می روی

عالمے ہمراہ و تنہا می روی

سروِ سیمینا بصحرا می روی

سخت بے مہری کہ بے ما می روی

پیر و برنا بستۂ گیسوئے تو

مست کردہ اہلِ دل را بوئے تو

قبلۂ دل کعبۂ جاں کوئے تو

اے تماشا گاہِ عالم روئے تو

تو کجا بہرِ تماشا می روی

قلبِ ناشادا ز یک حرفِ تو شاد

تا ابد گلزار حسنت تازہ باد

اے کہ دیدارِ تو نیلِ ہر مراد

گر قدم بر چشمِ من خواہی نہاد

دیدہ بر رہ می نہم تا می روی

اے وجودت در حسیناں معتبر

چہرۂ تو باعثِ عیدِ نظر

آئنہ گوید کہ اے رشکِ قمر

گر تماشا می کنی در خود نگر

کے بخو شتر زیں تماشا می روی

تو کہ در خوبی ز خو باں برتری

خود حجابِ حسن خود را می دری

بے نقاب از چشمِ عالم بگذری

روئے پنہاں دارد از مردم پری

تو پری رو آشکارا می روی

جان و دل ہموارہ خاطر خواہِ تست

ویں نصیرؔ خستہ خاکِ راہِ تست

ہمچو او صد بندۂ درگاہِ تست

دیدۂ سعدیؔ و دل ہمراہِ تست

تا نہ پنداری کہ تنہا می روی