واِلہ عشق قد جانانہ ام
واِلہ عشق قد جانانہ ام
شمع بزم حسن را پروانہ ام
شور عشقم عبرت اہل دلست
گو بچشم خفتگاں افسانہ ام
عشق ورزیدن چوکارِ عقل نیست
در گذر ناصح کہ من دیوانہ ام
جامہا برسر حریفاں می کشند
من ہماں دردی کش میخانہ ام
دمبدم دل می طپد در یادِ تو
سبحہ ساں گردد بنا مت دانہ ام
سبحہ و زنار شیخ و برہمن
اندریں راہ است دام و دانہ ام
شیخ را گر سبحۂ صد دانہ ایست
بس بود دل گوہر یک دانہ ام
دل ہمہ حیران چشم مست اوست
عقل مست افتادہ در میخانہ ام
دل شداز یادِ بتے عرش خدا
کعبہ شد سنگ در بتخانہ ام
شمع روئے اوست در دل جلوہ گر
ہمچو فانوس است روشن خانہ ام
نیست صاحب دل بدنیا روشناس
گنج پنہاں اندریں ویرانہ ام
اندریں بزمم چو مینا در خروش
سودہ تالب برلبِ پیمانہ ام
نالہ ام شد گوشہا را پردہ در
خواب بند چشمہا افسانہ ام
ننگہا دارم زنام عقل و ہوش
اے خرمنداں عجب دیوانہ ام
آشنائے یار فائزؔ چوں شوم
کز خود و فہم خودی بیگانہ ام
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
About this sher
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
