خواجۂ پاکاں عمادالدین قلندر بادشاہ

خواجۂ پاکاں عمادالدین قلندر بادشاہ

عیسیٰ دل مردگان و جانِ عرفاں را پناہ

از تو باشد یا عمادالدین ثبات اسلام را

چوں نماز از ذات تو محکم بود دین الٰہ

جلوۂ حق نورِ پیغمبر جمالِ حیدری

جملہ از آئینۂ رویت بود پیشِ نگاہ

ہر کہ سربر آستانت سود تا منزل رسید

وانکہ روبرتافت مثل بولہب گم کرد راہ

ہر کہ شد خاکِ در محبوبِ رب العالمیں

جنت الماویٰ بود ماوائے او بے اشتباہ

حق رضا جویت بود شاہا چو محبوبش توئی

چوں بگیرد بندۂ نام ترا بخشد گناہ

غرقۂ بحرِ خجالت آمدیم از نفس بد

روز دیں بخشائش ما عاصیاں از حق بخواہ

چوں ندارم جز تو چشم از غیر در ہر دو جہاں

خواجۂ مابند ہ را مگذار در حال تباہ

ہمتے فرمائی تاگردد ظہور نور حق

در نیاید پیش چشم من عداہُ وما سواہ

ذرہ ساں سردر ہوائے آفتابے می روم

روز دیں آیم بمحشر بارخ روشن چو ماہ

عاشقاں را جز ہوائے دوست طوفان بلا است

فلتدع ماکنت تہویٰ صاحبی الا ھواہ

فائزؔ از باران رحمت خواجہ شوید روئے ما

نامۂ اعمال گو چوں ابر تیرہ شد سیاہ