با چشم تو دل بستم مستانہ چنیں باید
با چشم تو دل بستم مستانہ چنیں باید
پیمان شکن زہدم پیمانہ چنیں باید
بیگانۂ خویشم کرد جانا نہ چنیں باید
دیوانۂ خویشم کرد فرزانہ چنیں باید
دل آنکہ نگہہ دارد دلدار ہموں باشد
جان آنکہ بیفزاید جانا نہ چنیں باید
آہ دل صد چاکم صد جائے شکن دارد
زلفے کہ بیا رایم زیں شانہ چنیں باید
ہر ذرۂ ایں وادی صحرائے مقدس ہست
دیوانہ عشقت را ویرانہ چنیں باید
سر آہ دلم ساید بر پایۂ عرش رب
نخلے کہ بر آرد سر زیں دانہ چنیں باید
از نرگسِ فتانش سر خوش دل محزونست
ایں رند بلاکش را میخانہ چنیں باید
یاد لبِ نوشینش جائے پس مرگم داد
بیدار زخوابم کرد افسانہ چنیں باید
درد ورتپِ عشقش دل عمرِ ابد دارد
ایں شمع تجلی را پروانہ چنیں باید
فائزؔ چو با و دیدم خود را نتواں دیدن
با خویش نہ پردازد دیوانہ چنیں باید
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
About this sher
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
