جوششِ عشق است ایں جا قصہ و افسانہ نیست

جوششِ عشق است ایں جا قصہ و افسانہ نیست

دادنِ جاں است ایں جا بازیٔ طفلا نہ نیست

عاشقاں را لن ترانی وعدۂ دیدارِ اوست

محرم ایں رازِ پنہاں جز دلِ دیوانہ نیست

وادیٔ ایمن گر بینی مشو ایمن ز رنج

جلوۂ یاراست ایں جا کعبہ و بت خانہ نیست

از خیالِ خویشتن خود در بلا افتادۂ

ور بہ بینی خویش را جز تو کسے در خانہ نیست

دیدہ بینا اگر یابی شوی واقف ز راز

خویشتن بیگانۂ ور نہ کسے بیگانہ نیست

عاشقاں را سوخت تنہا باعث آرامِ جہاں

شعلۂ طور است ایں جا آتشِ پروانہ نیست

در شکستن ہائے رنگم صد تجلیٰ مضمر است

رنگ را بیرنگ دیدن کارِ ہر فرزانہ نیست

نیست چندانے عجب گردد اگر خواجہ غلام

معنیٔ عشق است ایں جا حرفِ مکتب خانہ نیست

عاشقاں را بر بد و نیک جہاں انکار نسیت

در حریمِ حضرت ایشاں غیرِ حق را یار نیست

نیست زہد و پارسائی را دریں جا اعتبار

در دوکانِ عاشقی جز نیستی در کار نیست

وحدتِ صرفیم کثرت ہم زماں شد آشکار

گنج پنہانیم اما رخصتِ اظہار نیست

ھو معکم اینما کنتم بیانِ وحدت است

احولی بگذار ایں جا یار وہم اغیار نیست

خود گلستانیم و خود گل خود چمن خود بلبلیم

خود تماشائیم ما را با تماشہ کار نیست

رازہائے گنج پنہانِ حقیت را غلامؔ

فاش می گفتیم اما محرمِ اسرار نیست