منم کہ در ہمہ نقشِ آں نگار می بینم
منم کہ در ہمہ نقشِ آں نگار می بینم
بہرِ چمن رخِ آں گلعذار می بینم
تو آں گلے کہ ببوئے تو غنچہ ہائے خموش
چو بلبلانِ چمن بے قرار می بینم
چو نیست ہیچ نشانے ز غیرِ تو پیدا
ہمیشہ روئے ترا آشکار می بینم
توئی توئی متجلی بصورتِ گل و خار
ترا بہ رنگِ خزان و بہار می بینم
تو در کنار منی و عجب کہ من خود را
بنالہ ہائے حزیں زار زار می بینم
یکیست وحدت و کثرت بعالمِ معنی
ہزار در یک در ہزار می بینم
توئی بخدمتِ شاہی توئی بہ دلق گدا
بہر لباس ترا آشکار می بینم
بجام بادۂ وحدت شدم چو مست غلامؔ
عیاں و عین و نہاں روئے یار می بینم
مأخذ :
- کتاب : جواہرِ تصوف (Pg. 85)
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
About this sher
Close
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
