عشق را چوں یار می دانیم ما

عشق را چوں یار می دانیم ما

درد را در کار می دانیم ما

راحت و تسکین و دل صبر و قرار

جمہ را آزار می دانیم ما

ساقی ہر میکدہ را بہتر از

جبہ و دستار می دانیم ما

مست و مدہوش مئے توحید را

مردم ہشیار می دانیم ما

در رہ شاہد پرستی وا عظا

علم را چوں خار می دانیم ما

حق بگویم بہر اظہار انا

خود زباں را دار می دانیم ما

دیدنت در خواب ہم اے شمع رو

دولت بیدار می دانیم ما

زحمت عصیاں نیازارد مرا

چوترا غفار می دانیم ما

سینہ بے کینہ ات را اے حبیب

مخزن اسرار می دانیم ما

نصر مولائے خودم را حاذقاؔ

شبلی و عطار می دانیم ما