گر بہ بیند لمعہ روئے پیمبر آفتاب
گر بہ بیند لمعہ روئے پیمبر آفتاب
ماند از نور رخش حیران و ششدر آفتاب
گربہ صد تابش بر آید روز محشر آفتاب
کہ بود باروئے تابانت برابر آفتاب
یا نبی الانبیا از تست روشن دوجہاں
تاج نورانی نہد پیش تو از سر آفتاب
گر نیفتادے بر او یک پرتوِ نورِ رخت
ایں چنیں ہرگز نمی بودے منور آفتاب
باہمہ حسن تواضع از خط نصف النہار
می شود حاضر پئے تسلیم بر در آفتاب
در فراقت آہ سوزاں چو زدل آید بروں
زاہ اخگر ہا بر آید و زہر اخگر آفتاب
از برائے دفع خون فاسد ہر بدرگی
از شعاع خود نماید نوک نشتر آفتاب
مأخذ :
- کتاب : Nuzhat-un-Nazireen (Pg. 85)
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
About this sher
Close
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
