عقل را بے خود ز نازِ نرگس مستانہ کن
عقل را بے خود ز نازِ نرگس مستانہ کن
اے نگاہِ دلنشیں ما را ز ما بیگانہ کن
جلوہ کن بر منظرِ دلہا بنازِ دلبری
عالمے را اے پری از عشوہ اے دیوانہ کن
گر ہمی خواہی کہ باشی ہمدمِ پیرِ مغاں
صحبتِ رنداں گزین و خدمتِ میخانہ کن
بگزر از پرہیز و بگزار ایں ہمہ تزویر را
ہمچو مستاں عہد و پیماں بامے و پیمانہ کن
بعد ازاں ممکن شود نظارۂ آں شمعِ ناز
خویش را اول بسوزِ عاشقی پروانہ کن
جاں بیک ساغر نمی ار زد نصیرِؔ مئے پرست
خویش را مستِ نگاہِ مرشدِ میخانہ کن
مأخذ :
- کتاب : Kulliyat-e-Pir Naseeruddin Naseer (Pg. 1140)
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
About this sher
Close
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
