ہر آنکہ او بہ کوچۂ اہل وفا رسد
ہر آنکہ او بہ کوچۂ اہل وفا رسد
حقا بہ زیرِ سایۂ لطفِ خدا رسد
اغیار شاد کام شوند از مئے نشاط
خالی شود ز بادہ چو ساغر بما رسد
دل تنگ از حوادثِ عالم مشو چنیں
روزے بود کہ شاہدِ فرخندہ پا رسد
چو چشمِ التفات کند سوئے دیگراں
باشد کہ گاہ گوشۂ چشمے بما رسد
زاہد بہ راہِ الفتِ یزداں قدم نہاد
بینم بہ راہِ عشقِ بتاں تا کجا رسد
در آرزوئے قرب سلاطیں شدند خاک
مشکل کہ نزدِ بار گہش ہر گدا رسد
مائیم و راہِ پُر خطرِ عاشقی نصیرؔ
یا یارِ بے وفا رسد و یا قضا رسد
- کتاب : Kulliyat-e-Pir Naseeruddin Naseer (Pg. 1136)
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
About this sher
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.