ترا اول بہ اخفا آفریدند
ترا اول بہ اخفا آفریدند
ازاں پس دین و دنیا آفریدند
پس از ذات خدا اول خدا را
جمالت اے خود آرا آفریدند
نخستیں شان و قدرت عرصہ دادند
ازاں عرشِ معلیٰ آفریدند
ظہور عالم بالا ز پس گشت
نخست آں قدِّ بالا آفرید ند
زعکسِ خندہ دنداں نمایت
بہم عقدِ ثریا آفریدند
دو رخسارِ ترا گلگو نہ دادند
ازاں شمس و قمر را آفریدند
ز رویت صبح عید خلق کردند
ز مویت شامِ یلدا آفریدند
بربِ کعبہ ابروئے خوشت را
برائے سجدۂ ما آفرید ند
شد از سرمہ مازاغ محتاج
کہ چشمانِ تو سہلا آفرید ند
نہالِ قامتت را سایہ زاں نیست
ترا بے مثل و ہمتا آفریدند
ز بہر امتان بے کس و زار
ترا ملجا و ماوا آفریدند
مرا باقیؔ زبہرِ وصفِ آں گل
برنگِ مرغِ گویا آفریدند
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
About this sher
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
