اے پادشاہِ انس و جاں اے رحمتِ ہر دو جہاں

اے پادشاہِ انس و جاں اے رحمتِ ہر دو جہاں

اے قبلہ گاہِ عاشقاں اے صدرِ بزمِ کن فکاں

اے مقتدائے مرسلین مخدومِ جبریلِ امین

زیبائشِ عرش بریں دارائے اقلیمِ جہاں

شمس الضحیٰ بدرالدجیٰ کہف الوریٰ نورالہدیٰ

سر چشمۂ جود و سخا دریائے لطفِ بے کراں

اے زلفِ عنبر بوئے تو وے گوشۂ ابروئے تو

ایں برد دل بے گفتگو وز کالبد آں برد جاں

از نفحۂ گیسوئے تو گل را ضمیرش مشک بو

وز آفتاب روئے تو روشن جہانِ نوریاں

اندازِ گفتارت شکر یا موجۂ بادِ سحر

یا غیرتِ سلکِ دررائے خسروِ شیریں لباں

سرمستِ خوشبویت سمن گل از رخت نازک بدن

طوطی بیادت نغمہ زن بلبل بہ ہجرت در فغاں

درگاہِ تو زیرِ فلک اہلِ فلک راشد فلک

بوسہ گہِ جن و ملک قبلہ گہِ روحانیاں

بارِ گناہِ من نگر روئے سیاہِ من نگر

بر من نظر در من گذر اے شافعِ تر دامناں

بی چارہ و افتادہ ام دستِ طلب بکشادہ ام

بر در گہت استادہ ام تا بر نہ آید کام جاں

کمتر گدائے در گہت دارد امیدِ مغفرت

بر آستانِ عزتت آمد بہ صد آہ و فغاں

اے شاہدِ قدسی ادا باری نقاب از رخ کشا

در کلبۂ خوابم درا لطفی بفرما یک زماں