بگفتا چہ خواہی بگفتم نگاہی
بگفتا چہ خواہی بگفتم نگاہی
بگفتا ہمیشہ گفتم کہ گاہی
زمن چشم پوشیده رفتی چہ باعت
بجز دید شد تو ندارم گناہی
گیسو و سنبل بہ نسبت تواں کرد
کجا مشک چین و کجا برگ کاہی
ملاقات آں ماه بے مہر افسوس
بجامی شود بعد سالی و ماہی
بگفتم کہ گاہی زفریاد دلہا
بگوشت رسیده است آواز آہی
بگفتا کہ غور غاؤ شور فقیراں
کجا بشنود سروری کجکلاہی
بگفتا کہ امجد علی کیست اصغرؔ
بگفتم فقیرے ولی بادشا
۔۔۔۔۔۔
فصل بہار آمد ساغر بیار ساقی
تا در کمال مستی بینم بہار ساقی
در چند روز فرصت پیمانہ را بگرداں
دورجہاں ندارد ہرگز مدار ساقی
مینا بیار و ساغر چشمک زناں کہ امشب
آزردہ کرد مارا رنج خمار ساقی
تا آں دمے کہ گردد جام حیات لبریز
ساغر زبادہ کن ہاں بار بار ساقی
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
About this sher
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
