پیش ارباب خرد مایہ احساں ادبست
لا جرم پیشہ مردان سخنداں ادبست
آدمی زاد اگر بے ادبست انساں نیست
فرق در جنس بنی آدم و حیواں ادبست
چند روزے کہ دریں خانۂ تن مہمانی
با ادب باش کہ خاصیت مہماں ادبست
کردم از عقل سوالے کہ بگو ایماں چیست
عقل در گوش دلم گفت کہ ایماں ادبست
گر بخواہی کہ قدم بر سر ابلیس نہی
دیدۂ بکشا و ببیں قاتل شیطاں ادبست
شمسؔ تبریز توئی سر خدا و ملکوت
نغمہ بر دار دمِ مرغ سحر خواں ادبست
مأخذ :
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
About this sher
Close
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
