Font by Mehr Nastaliq Web
Sufinama

دل لگی غیروں سے بیجا ہےمری جاں چھوڑ دے

رند لکھنوی

دل لگی غیروں سے بیجا ہےمری جاں چھوڑ دے

رند لکھنوی

دل لگی غیروں سے بیجا ہےمری جاں چھوڑ دے

مان کہنا تیرے صدقے تیرے قرباں چھوڑ دے

عاشق ِجانباز کیونکر کوئے جاناں چھوڑ دے

اپنا آخر کس طرح شہر ِنیستاں چھوڑ دے

یہ نہیں کہتا کہ صیاد اب مجھے آزاد کر

دو گھڑی کو بہرِ گلگشتِ گلستاں چھوڑ دے

کون کافر پھر کرے سجدہ خدا کےسامنے

کہ تو بیٹھے مجھ سے وہ بت اپنا ایماں چھوڑ دے

غیر ممکن ہے جو بھولوں گھر ترا اے رشکِ حور

مجھ کو جنت میں اگر لے جا کے رضواں چھوڑ دے

غمزہ ٔبیجا نہیں اٹھتے پُھنکا جاتا ہے دل

گرمیاں اپنی تو اے مہرِ درخشاں چھوڑ دے

پھر پھنسوں میں دام ِگیسو میں تو کافر جانیو

چھوڑ دے اللہ اب او نامسلماں چھوڑ دے

حسن کا جو یا ہوں مدت سے میں دیوانہ مزاج

مجھ کو پریوں کے اکھاڑے میں سلیماں چھوڑ دے

یوں بھلائی دل سے یاد ِمصحف ِرخسار رندؔ

حفظ کر کے جس طرح سے کوئی قرآں چھوڑ دے

مأخذ :
  • کتاب : دیوان رند (Pg. 134)
  • Author : سید محمد خان رندؔ
  • مطبع : منشی نول کشور، لکھنؤ (1931)

Additional information available

Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.

OKAY

About this sher

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Morbi volutpat porttitor tortor, varius dignissim.

Close

rare Unpublished content

This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.

OKAY
بولیے