Sufinama

فاش می گویم و از گفتہ خود دل شادم

حافظ

فاش می گویم و از گفتہ خود دل شادم

حافظ

MORE BYحافظ

    فاش می گویم و از گفتہ خود دل شادم

    بندۂ عشقم و از ہر دو جہاں آزادم

    طایر گلشن قدسم چہ دہم شرح فراق

    کہ در ایں دام گہ حادثہ چوں افتادم

    من ملک بودم و فردوس بریں جایم بود

    آدم آورد دریں دیر خراب آبادم

    سایۂ طوبیٰ و دل جوئی حور و لب حوض

    بہ ہوائے سر کو تو بہ‌ رفت از یادم

    نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار

    چہ کنم حرف دگر یاد نہ داد استادم

    یک نظر کردیم و صد تیر ملامت خوردم

    دانۂ چیدم و در دامے ولا افتادم

    کوکب بخت مرا ہیچ منجم نہ شناخت

    یارب از مادر گیتی بہ چہ طالع زادم

    می خورد خون دلم مردمک چشم و سزاست

    کہ چرا دل بہ جگر گوشۂ مردم دادم

    پدر و مادر من بندہ نہ بودند ولے

    من ترا بندہ شدم گرچہ بہ اصل آزادم

    تا شدم حلقہ بگوش در مے خانۂ عشق

    ہر دم آید غمے از نو مبارکبادم

    پاک کن چہرۂ حافظؔ بہ سر زلف از اشک

    ورنہ ایں سیل دمادم ببرد بنیادم

    Additional information available

    Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.

    OKAY

    About this sher

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Morbi volutpat porttitor tortor, varius dignissim.

    Close

    rare Unpublished content

    This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.

    OKAY