تا کے رخ پر نورت باشد بہ نقاب اندر
چوں در رہ ام افتادہ غلطاں بہ تراب اندر
مایوس ز وصل تو وز عشق نبات اندر
بیکارم و با کارم چوں مد بہ حساب اندر
گویانم و خاموشم چوں خط بہ کتاب اندر
ز عشق نبی ہر دم شوریدہ سرم کامل
وز راہ سلوک او پس ماندہ ام و کاہل
در خوف و رجا ہستم از معرفتش جاہل
گہ شادم و گہ غمگیں از حال خودم غافل
می گریم و می خندم چوں لطف بہ خواب اندر
نے شوق دلی دارم با گلشن فردوسی
نہ عرش بریں دانم نہ مرتبۂ کرسی
صل کہ با و دارم آگہ نہ ازاں قدسی
اے زاہد ظاہر بیں از قرب چہ می پرسی
او در من و من دردے چوں بو بگلاب اندر
اے بحر کرم عشقت از دل نرود ہرگز
بر سوز دلم بے تو آبے نرسد ہرگز
ایں دیدۂ گریانم نفعے ندہد ہرگز
دریا رود از چشم لب تر نشود ہرگز
ایں طرفہ تماشہ بیں تشنہ بہ است بآب اندر
اے بحر بشیر جاں با قطرہ ہمی سازد
خوش جلوۂ یکتائی در شیشۂ دل دارد
در پلۂ چشمانم کونین نمی سنجد
در سینۂ نصیرالدین جز عشق نمی گنجد
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
About this sher
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
