ترک آرزو کردم رنج ہستی آساں شد
ترک آرزو کردم رنج ہستی آساں شد
سوخت پر فشانی ہا کایں قفص گلستاں شد
عالم از جنون من کرد کسب ہمواری
سیل گریہ سر دادم کوہ و دشت داماں شد
خامشی بہ دامانم شور صد قیامت ریخت
کاشتم نفس در دل ریشۂ نیستاں شد
ہر کجا نظر کردم فکر خویش را ہم زد
غنچہ تا گل ایں باغ بہر من گریباں شد
بر صفائے دل زاہد ایں قدر چہ می نازی
ہر چہ آئینہ گردید باب خود فروشاں شد
عشق شکوه آلودست تا چہ دل فسرد امروز
سیل می رود نومید خانہ اے کہ ویراں شد
جیب اگر بغارت رفت دامنی بہ دست آریم
اے جنوں بہ صحرا زن نوبہار عریاں شد
جبریان تقدیریم قول و فعل ما عجزست
وہم می کند مختار آں قدر کہ نتواں شد
برق رفتن ہوشست یا خیال دیداری
چوں سپند از درم آتشی نمایاں شد
چین ناز پرورده است گرد وحشتم بیدلؔ
دامنی گر افشاندم طرہ اے پریشاں شد
یہ متن درج ذیل زمرے میں بھی شامل ہے
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
About this sher
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
