صوفی اطلاح

جو بار آسمان و زمیں سے نہ اٹھ سکا
تو نے غضب کیا دلِ شیدا اٹھالیا

کلام

تے گل وچوں ہورنکلی
ہر شئے شکلوں جدا دساوے

امانت علی نظامیؔ

کلام

بندے وچ رب دِسدا
دسی پیر نے کتاب پیاری بندے وچ رب دِسدا

امانت علی نظامیؔ

کلام

بے پرواہی داڈر
میں صدقے جاواں ماہی توں

امانت علی نظامیؔ

نعت و منقبت

حاضر وہی ہوتا ہے دربارِ رسالت میں
بلواتے ہیں جس کو بھی سرکارِ مدینہ میں

قاری امانت رسول

کلام

سرو خراماں سرمست راہی
ہر نقش پا قابل سجدہ گاہی

امانت علی نظامیؔ

کلام

تمام عمر کچھ ایسے خیال یار رہا
کہ بعد مرگ بھی ہر ذرہ بے قرار رہا

امانت علی نظامیؔ

کلام

آباد ہوں میں تاب رخ یار دیکھ کر
جیتا ہوں ذرے ذرے میں دیدار دیکھ کر

امانت علی نظامیؔ

غزل

وہ تو بے پردہ ہے تو پیدا شناسائی کر
کس کو کہتے ہو کہ آ انجمن آرائی کر

امانت علی نظامیؔ

بیت

اے رفیقاں قصۂ نی بشنوید

اے رفیقاں قصۂ نی بشنوید
نالۂ درد دل وی بشنوید

امانت رائے لعل پوری

بیت

چہر چمن میں یار کا گر بے نقاب ہو

چہر چمن میں یار کا گر بے نقاب ہو
کانتوں پہ لوٹے گل دل بلبل خراب ہو

میر امانت حسین

بیت

خاک بر سر می کنیم از روزگار ما مپرس

خاک بر سر می کنیم از روزگار ما مپرس
گرد بادیم از عروج و اعتبار ما مپرس

امانت رائے لعل پوری

بیت

نمی گردد بلند از باد ہم خاک مزار ما

نمی گردد بلند از باد ہم خاک مزار ما
کہ بنشیند مبادا بر دل خوباں غبار ما

امانت رائے لعل پوری

بیت

گرد باد سرمہ خیزد بعد مرگ از خاک ما

گرد باد سرمہ خیزد بعد مرگ از خاک ما
خاکسار گردش آں چشم جادو ایم ما

امانت رائے لعل پوری

فارسی صوفی شاعری

موسم ابر و ہوا بادہ فروش است امروز
ہر کہ از خود برود صاحب ہوش است امروز

امانت رائے لعل پوری

فارسی صوفی شاعری

بس کہ خوں در جگر از دست نگاری دارم
در دل خود چو حنا جوش بہاری دارم

امانت رائے لعل پوری

فارسی صوفی شاعری

شکرل للہ نقش پائے نازنیی یافتم
آرزوئے سجدہ می کردم، زمینی یافتم

امانت رائے لعل پوری

رباعی

امانت ناز کرتی ہے صداقت ناز کرتی ہے
شجاعت ناز کرتی ہے سخاوت ناز کرتی ہے

شاہ ظفر سجاد داناپوری

غزل

تو مری جان ہے امانت ہے
تجھ سے دوری مری ہلاکت ہے

خواجہ شایان حسن