فارسی صوفی شاعری

کریم البشر صاحب طیب و نشر
شفیع عصاۃ امم روز حشر

شاہ امین احمد فردوسی

رباعی

احوال کہ از جور فلک گشت تباہ
ایں بود کہ از شاہ و گدا خواست پناہ

سرمد کاشانی

رباعی

آپ کے زیر قدم ہیں اولیا کی گردنیں
یا امام اؤلیا یا غوث اعظم دستگیر

شاہ آیت اللہ قادری

شعر

برس خدا کے لیے مجھ پر اے سحاب کرم
کہ تیری آس پہ پھر اک گناہ کرتا ہوں

ولی وارثی

فارسی صوفی شاعری

از شرور نفس و شیطان رجیم
بر در تو داد خواہم الغیاث

شاہ عبدالقادر بدایونی

کلام

کیجیے لطف و کرم اے جان من
تابکے جور و ستم اے جان من

غلام معین الدین گیلانی

نعت و منقبت

واقعہ ہے کر کے لا اکراہ فی الدیں پر عمل
نوع انساں کو سکھائی راہ ربط جان و تن

انور صابری

رباعی

ہر چند کہ من ضعیف وابلیس قوی است
لا حول ولا قوۃ الا با اللہ

سرمد کاشانی

رباعی

احسان و کرم ز حیرت افزوں دیدم
میزاں شدم ہردو طرف سنجیدم

سرمد کاشانی

رباعی

با فکر و خیال کس نہ باشد کارم
در طور غزل طریق حافظؔ دارم

سرمد کاشانی

کلام

دل و جاں فدائے تو اے کج کلاہے
نگاہے سوئے سرفروشاں نگاہے

اعظم چشتی

فارسی کلام

من دلبر پنہایم بر صورت انسانم
من قادر حنانم جبارم و ستارم

احمد جام

فارسی کلام

در ظاہر و در باطن در جملہ جمال تست
جز تو دگرے نبود پیدا و نہان من

ابن یمین

رباعی

من معنی احسان و کرم فہمیدم
میزان تامل شدم وسنجیدم

سرمد کاشانی

صوفیانہ مضامین

قوالی میں اقوالِ رسول اور اقوالِ خسروؔ کا استعمال

قوالی کے ابتدائی مضامین ’’اقوالِ رسول‘‘ پر مشتمل ہیں یعنی اُن کلماتِ متبرکہ پر جو کہ

اکمل حیدرآبادی

رباعی

سرمدؔ کار الٰہ لطف و کرم است
از معصیت و سیاہ کاری چہ غم است

سرمد کاشانی

رباعی

خواہی کہ ز فیضت کرم و جود بود
در ہر دو جہاں راحت و بہبود بود

سرمد کاشانی

رباعی

اے آں کہ توئی خلاصۂ کون و مکاں
بگزار دمے وسوسۂ سود و زیاں

عمرخیام