فارسی صوفی شاعری

ابر خوش است و وقت خوش است و ہوائے خوش
ساقیٔ مست دادہ بہ مستاں صلائے خوش

امیر خسرو

فارسی صوفی شاعری

سرو بالائے تو خوش عارض زیبائے تو خوش
اے پری نام خدا ہست سراپائے تو خوش

سلامت اللہ کشفی

فارسی صوفی شاعری

روئے او خوش خوش ہمی دیدیم و میدادیم جاں
جاں فدائے آں دمے کز روئے او خوش بودہ ایم

امیر خسرو

غزل

چلے آتے ہیں خوش خوش کس کے گھر سے
وہ ہنستے کھیلتے باد سحر سے

ریاض خیرآبادی

رباعی

از دی کہ گذشت ہر چہ گوئی خوش نیست
خوش باش ز دی مگو کہ امروز خوش است

عمرخیام

غزل

وہ خوش بدن خوش جمال مجھے بہت پیارا ہے
وہ نا بلد ہے لیکن اپنی ہی نظر میں وہ ہمارا ہے

شیخ سبحان گل

صوفی کہاوت

جامہ باندازہ قامت خوش است

جامہ باندازہ قامت خوش است

زبانی روایتیں

رباعی

از کار جہاں تمام انکار خوش است
ایں کار کنی اگر تو بسیار خوش است

سرمد کاشانی

غزل

گل و گلزار خوش نہیں آتا
باغ بے یار خوش نہیں آتا

خواجہ میر درد

صوفی کہاوت

خوش است عمردریغا کہ جاودانی نیست

خوش است عمردریغا کہ جاودانی نیست

زبانی روایتیں

شعر

وہ رہے خوش ہم سے مرداںؔ اور کبھی نا خوش رہے
دل میں ہم کو ہر ادا ان کی مگر بھاتی رہی

مردان صفی

فارسی صوفی شاعری

خوش زمانے خوش مکانے خوش دلارامے بہ بر
در چنیں وقتے چرا افسردۂ اے گلعذار

ابراہیم عاجزؔ

فارسی صوفی شاعری

خوش از باغ ارم گلزار کعبہ
کہ باشد منزل دل دار کعبہ

حاجی وارث علی

فارسی کلام

بازار حسن آراستی سودا بجانہا خواستی
اے گرم بازار تو خوش از جاں خریدار تو خوش

محی پھلواروی

شعر

خوش نہیں افشائے راز دلربا پیش عموم
ہاتف غیبی مجھے اظہار کہتا ہے کہ بول

تراب علی دکنی

فارسی کلام

جان بہ فدائے عاشقان خوش ہوسے ست عاشقی
عشق پرست اے پسر باد ہواست ما بقی

رومی

رباعی

دل خوش نہ شوی ز وصل دنیا ہرگز
ما مہر نہ داریم ز آنہا ہرگز

سرمد کاشانی

رباعی

ہر چند گل و خار در ایں باغ خوش است
بے یار دل از باغ نہ از راغ خوش است

سرمد کاشانی

فارسی کلام

خشک تارے خشک چوبے خشک پوست
از کجا می آید ایں آواز دوست

رومی

رباعی

خوش آب و ہوا دیدہ نہ بر روئے زمیں
مشکل کہ ہر زیر زمین است چنیں

سرمد کاشانی