فارسی کلام

قبلۂ ذرات عالم روئے تست
کعبۂ اولاد آدم سوئے تست

فریدالدین عطار

رباعی

از دیدۂ دل حسن دو عالم دیدم
میزان شدم و نیک و بدش سنجیدم

سرمد کاشانی

رباعی

بازے بودم پریدہ از عالم راز
تا بو کہ رسم من از نشیبے بفراز

عمرخیام

کلام

دے کے غم یاس و الم حسرت و ارماں مجھ کو
تم نے رہنے نہ دیا بے سر و ساماں مجھ کو

نا معلوم

فارسی کلام

اے منور ہر دو عالم ز آفتاب روئے تو
وے معطر ملک جاں از زلف عنبر بوئے تو

اسیری لاھیجی

نظم

لم یلد و لم یولد

یہ زمیں یہ فلک
ان سے آگے تلک

مظفر وارثی

فارسی کلام

اے ماہ عالم سوز من از من چرا رنجیدہ ای
وے شمع شب افروز من از من چرا رنجیدہ ای

سعدی شیرازی

شعر

گر تو افلاطون و لقمانی بہ علم
من بہ یک دیدار نادانت کنم

رومی

غزل

دلیل صبح روشن ہے سیہ شام الم ساقی
خدا کا بعد ہر مشکل کے ہوتا ہے کرم ساقی

واصف عالم معظمی

فارسی صوفی شاعری

ننگ عالم شدن از بہر تو ننگے نبود
با دل مرده دلاں حاجت جنگے نبود

رومی

فارسی کلام

نشاں بر صفحۂ ہستی نبود از عالم و آدم
کہ دل در مکتب عشق از تمنائے تو من بردم

مخدوم سعدالدین خیرآبادی

غزل

برہم مزاج عالم امکاں ہے آج کل
جو مطمئن ہے وہ بھی پریشاں ہے آج کل

سیماب اکبرآبادی

رباعی

در عالم جاں بہ ہوش می باید بود
در کار جہاں خموش می باید بود

عمرخیام

راگ آدھارت پد

نینوں والا میرا متوالا

بے باطن ہے ظو ظاہر ہے
لام لباس سنبھالا

مخدوم خادم صفی

فارسی کلام

روشن از عکس جمالش عالم امکان ما
یک نگاہ ناز جاناں قیمت ایمان ما

بہلول دانا

فارسی صوفی شاعری

چشم عالم ہمچو تو دیگر ندید
ہر دم از نوع دگر آئی پدید

احمد جام

فارسی کلام

شور دو عالم یک طرف آں قد رعنا یک طرف
صدہا قیامت یک طرف آں سرو بالا یک طرف

ولایت

شعر

فرقت میں ترے غم و الم نے
تنہا مجھے پا کے مار ڈالا

بیدم شاہ وارثی

غزل

خلاق دو عالم کا جلوہ ہے جداگانہ
کہنے کی یہ باتیں ہیں بستی ہے کہ ویرانہ

حمزہ بدایونی