فارسی صوفی شاعری

فزوں شد عشق جاناں روز تا روز
کجا زیں پس شب ما و کجا روز

امیر خسرو

غزل

تہذیب امارت روز نئے انداز شبستاں بدلے گی
اے دوست مگر شاید یہ کبھی دنیائے غریباں بدلے گی

نیازؔ مکن پوری

رباعی

از بہر دو روز رنج دنیا نکشی
ایں نار گراں بہ دوش بے جا نکشی

سرمد کاشانی

رباعی

از بہر دو روز فکر دنیا غلط است
دل بستن معمورہ و صحرا غلط است

سرمد کاشانی

نعت و منقبت

اس روز نگاہ مہر پرور
تھی عام قبائل عرب پر

عالیؔ بدایونی

رباعی

ہر روز بدریائے ہوس گردابی
از ظلمت غفلت ہمہ شب در خوابی

سرمد کاشانی

کلام

ہے بہار باغ دنیا چند روز
دیکھ لو اس کا تماشہ چند روز

اکبر وارثی میرٹھی

غزل

روز تجدید التفات کہاں
اگلے موسم کی سی وہ بات کہاں

میکش اکبرآبادی

رباعی

آں روز کہ جا زیر زمیں خواہد بود
از لطف تو یا رب بہ ازیں خواہد بود

سرمد کاشانی

صوفی کہاوت

جادہ دزد زدہ تا چھل روز ایمن است

راستوں پر حملے کے بعد راستے چالیس دن تک محفوظ رہتے ہیں۔

زبانی روایتیں

صوفی کہاوت

تا شب نروی روز بجائی نرسی

تا شب نروی روز بجائی نرسی

زبانی روایتیں

فارسی کلام

چوں ز جام وصل مستم روز و شب
عارفم زاندوہ و آزاد از طرب

اوحدی

غزل

مژدۂ وصل بہت دن سے روز سنا کرتے ہیں
سالہا گزرے کہ ہم روز گنا کرتے ہیں

یحییٰ قادری پھلواروی

فارسی صوفی شاعری

در ہوایت بے قرارم روز و شب
سر ز پایت بر ندارم روز و شب

رومی

فارسی صوفی شاعری

من آں روز بودم کہ اسما نہ بود
نشاں از وجود مسما نہ بود

رومی

کافی

آہن قلندر روز و شب

آہن قلندر روز و شب
پہنچی خودی میں خود غرق

خواجہ غلام فرید

صوفی کہاوت

ھر روز عید نیست کہ حلوہ خورد کسی

ہر دن عید کا تیوہار نہیں ہوتا کہ حلوہ کھایا جائے۔

زبانی روایتیں

رباعی

اے دل ز ہوا‌ و ہوس از بحر دو روز
خود را و مرا ز آتش جاں سوز مسوز

سرمد کاشانی

رباعی

بر چہرۂ گل شبنم نو روز خوش است
در صحن چمن روئے دل افروز خوش است

عمرخیام

فارسی صوفی شاعری

شوق تو در روز و شب دارم دلا
عشق تو دارم بہ پنہاں و ملا

داتا صاحب