فارسی کلام

یا رب آں شمع شب افروز ز کاشانۂ کیست
جان ما سوخت بپرسید کہ جانان کیست

حافظ

فارسی کلام

ساقی قدحے بدہ از آں راه
کو مست کند قلوب و ارواح

احمد شاہجہان پوری

فارسی کلام

آمدہ بہ قتل من آں شوخ ستم گارے
ایں طرفہ تماشہ بیں ناکردہ گنہگارے

منیر

فارسی کلام

آں کہ دل برد ز من غمزۂ جادوئے تو بود
واں کہ جاں را بہ تن آورد ہمہ بوئے تو بود

امیر حسن علا سجزی

فارسی کلام

اگر آں ترک شیرازی بہ دست آرد دل ما را
بہ خال ہندوش بخشم سمرقند و بخارا را

حافظ

فارسی کلام

شور دو عالم یک طرف آں قد رعنا یک طرف
صدہا قیامت یک طرف آں سرو بالا یک طرف

ولایت

فارسی کلام

اے آں کہ جمال تست در عین و عیان من
با من بہ سخن آئی دانم بہ زبان من

ابن یمین

فارسی کلام

من آں نور و جودم خودبخود موجود بودستم
بنور ذات خود خود شاہد و مشہود بودستم

نصر پھلواروی

فارسی کلام

در کسوت نو آمدہ آں دلبر زیبا ہر شام و پگاہے
گہہ مہر درخشندہ بہ روئے ہمہ دنیا گہہ صورت ماہے

شاہ نیاز احمد بریلوی

فارسی کلام

باز یاد آں گلستاں آید ہمی
دل چو بلبل در فغاں آید ہمی

محی پھلواروی

فارسی کلام

یا رب آں ساعت کی خلق از ما نیارد ہیچ یاد
رحمت خود کن قرین ما الیٰ یوم التناد

شیخ عبدالقادر جیلانی

فارسی کلام

نہ دانم گر چہ آں دیدہ کہ بینم در جمال تو
نیم نومید چوں عمرم گذشت اندر خیال تو

فارسی کلام

اگر بینم شبے ناگاہ آں سلطان خوباں را
سر اندر پائے او آرم فدا سازم دل و جاں را

بو علی شاہ قلندر

فارسی کلام

عزم آں دارم کہ مہمانت کنم
جان و دل اے دوست قربانت کنم

رومی

فارسی کلام

خوش آں شیدا کہ شیدائے تو باشد
خوش آں رسوا کہ رسوائے تو باشد

احمد شاہجہان پوری

فارسی کلام

از دہانش کس چہ گوید آں دہاں معلوم نیست
حرف بسیار است اما ہیچ ازاں معلوم نیست

میرتقی میر

فارسی کلام

بگلشن بسے آنکہ گردیدہ باشد
گل نازکے چوں تو کم دیدہ باشد

میرتقی میر

فارسی کلام

من آں نورم کہ اندر لا مکاں موجود بودستم
بہ اشراق خودم خود شاہد و مشہود بودستم

شاہ نیاز احمد بریلوی

فارسی کلام

خود تجلی کرد بر خود آں بت عیار ما
شاہد روئے خود آمد یار گل رخسار ما

شاہ نیاز احمد بریلوی

فارسی کلام

جلوہ گاہ ذات بیں در منظر ایوان دل
عرش سلطان وجوب ایں کرسی امکان دل

شاہ نیاز احمد بریلوی