رباعی

سرمست ز مے خانہ گزر کردم دوش
پیرے دیدم ز مئے و سبوئے بر دوش

عمرخیام

فارسی صوفی شاعری

ہاتفے از گوشۂ مے خانہ دوش
گفت بہ بخشند گنہ مے بہ نوش

حافظ

فارسی صوفی شاعری

زاہد خلوت نشیں دوش بہ مے خانہ شد
از سر پیماں گذشت برسر پیمانہ شد

حافظ

فارسی کلام

مہ من دوش بر گردوں بر آمد
بہ چندیں شکل گونا گوں بر آمد

رومی

فارسی کلام

دوش دیدم کہ ملائک در مے خانہ زدند
گل آدم بہ سرشتند و بہ پیمانہ زدند

حافظ

فارسی صوفی شاعری

مرا می گفت دوش آں یار عیار
سگ عاشق بہ از شیران ہشیار

رومی

فارسی صوفی شاعری

دوش چشم جانم از دیدار شہ پر نور بود
مطرب ما زہرہ و ساقیٔ مجلس حور بود

حسین بن منصور حلاج

فارسی صوفی شاعری

دوش چوں مقصود دل در کوئے جاناں یافتم
مظہر دل از رموز عشق سبحاں یافتم

احمد جام

فارسی صوفی شاعری

دوش از مسجد سوئے مے خانہ آمد پیر ما
چیست یاران طریقت بعد ازیں تدبیر ما

حافظ

فارسی کلام

دوش در مے خانہ دیدم یار‌ و ہم اغیار مست
بادہ و ہم جام مست و ساقی و خمار مست

اوحدی

فارسی صوفی شاعری

دوش رفتم بہ در مے کدہ خواب آلودہ
خرقہ تر دامن و سجادہ شراب آلودہ

حافظ

فارسی صوفی شاعری

دوش من پیغام کردم سوئے تو استارہ را
گفتمش خدمت رساں از من تو آں مہ پارہ را

رومی

کلام

دیوانگی سے دوش پہ زنار بھی نہیں
یعنی ہمارے جیب میں اک تار بھی نہیں

مرزا غالب

فارسی صوفی شاعری

مہ من دوش بر گردوں بر آمد
بہ چندیں شکل گونا گوں بر آمد

رومی

فارسی صوفی شاعری

کعبہ در پائے یار دیدم دوش
ایں چہ گفتی جگرؔ خموش خموش

جگر مرادآبادی

فارسی صوفی شاعری

دوش لعل تو مرا تا بہ سحر مہماں داشت
مردۂ ہجر ز بوئے تو ہمہ شب جاں داشت

امیر خسرو

فارسی صوفی شاعری

دوش ما بودیم و جام بادہ و مہتاب خوش
واں پسر مہماں و عشرت را ہمہ اسباب خوش

امیر خسرو

پد

الٹا بیوہار - ہولی کھیل نہ جانے باوریا ستگرو کو دوش لگاوے

ہولی کھیل نہ جانے باوریا ستگرو کو دوش لگاوے
ہولی کھیل نہ جانے باوریا ستگرو کو دوش لگاوے

شالگرام

دوہا

گرو اگیا مانئے نہیں گرہں لگاویں دوش

گرو اگیا مانئے نہیں گرہں لگاویں دوش
گرو نندک جگ میں دکھی میے و پاوئے موش

سہجو بائی

دوہا

ونیہ ملکہ - کچھو دوش تمہرو نہیں ہمری ہے تکسیر

کچھو دوش تمہرو نہیں ہمری ہے تکسیر
بیچہں بیچ ببس بھیو پانچ پچیس کے بھیر

دَیا بائی