فارسی کلام

اے قمر طلعت مکی مطلع
مدنی مہد و یمانی برقع

جامی

فارسی کلام

گفتم کہ روشن چوں قمر گفتا کہ رخسار منست
گفتم کہ شیریں از شکر گفتا کہ گفتار منست

امیر خسرو

فارسی کلام

عاشق زار من بیا تا بر خود نشانمت
از من اگر تو سرکشی موے کشاں کشانمت

فارسی کلام

عاشق زار من بیا تا بر خود نشانمت
از من اگر تو سرکشی موئے کشاں کشانمت

شیخ عبدالقادر جیلانی

فارسی کلام

دست از طلب ندارم تا کام من بر آید
یا جاں رسد بجاناں یا جاں ز تن بر آید

حافظ

فارسی کلام

من کیستم تا ہر زماں پیش نظر بینم ترا
گاہے گزر کن سوئے من تا در گزر بینم ترا

ہلالی چغتائی

فارسی کلام

تا مست و عاشق رخ جانانہ گشتہ ام
با درد عشق ہم دم و ہم خانہ گشتہ ام

نا معلوم

فارسی کلام

تا جدا گشتۂ ز ما صنما
بکت العین فی ہواک دما

سعدی شیرازی

فارسی کلام

خواست تا بیند جمال خویشتن
بست نقشے بر جمال خویشتن

رومی

فارسی کلام

معشوق بساماں شد تا باد چنیں بادا
کفرش ہمہ ایماں شد تا باد چنیں بادا

رومی

فارسی کلام

آمدہ ام کہ تا بہ خود گوش کشاں کشانمت
بیدل و بیخودت کنم در بر خود نشانمت

رومی

فارسی کلام

تا نظر افتاد بر رخسار نیکوئے کسے
وا نمی گردد دو چشم باز بر روئے کسے

غلام حسن بیتھوی

فارسی کلام

تا عشق تو در سینۂ پر درد نہاں بود
آرام تن و نور دل و مونس جاں بود

گرامی

فارسی کلام

بسیار سفر باید تا پختہ شود خامے
صوفی نشود صافی تا در نکشد جامے

سعدی شیرازی

فارسی کلام

چمنے کہ تا قیامت گل او بہ بار بادا
صنمے کہ بر جمالش دو جہاں نثار بادا

رومی

فارسی کلام

تا کجا از چشم زارم خون ناب آید بروں
کاش از پہلو دل پر اضطراب آید بروں

بسمل

فارسی کلام

بیا تا گل بر افشانیم و می در ساغر اندازیم
فلک را سقف بشگافیم و طرحے نو در اندازیم

حافظ

فارسی کلام

سوختم چوں شمع سر تا پا ولے خامم ہنوز
کافری ورزیدم و در بند اسلامم ہنوز

طرزی

فارسی کلام

علم رسمی در کنار انداز و گیر از دل سبق
نکتۂ عشقت کند ہل بحث و تکرارے دیگر

شاہ نیاز احمد بریلوی

فارسی کلام

فرو شدن چو بہ بینی برآمدن بنگر
غروب شمس و قمر را چرا زیاں باشد

رومی